موسسه سنین CNIN Institute

تشخیص سرطان پوست SCC/BCC:

 

مقدمه:

اکثر سرطان‌های پوست بعلت علایم یا نشانه‌های خود، توجه پزشک را جلب می کنند.

اگر شما یک ناحیه غیرطبیعی دارید که ممکنست سرطان پوست باشد، پزشک آن را بررسی خواهد کرد و ممکنست برای پیدا کردن سرطان یا سایر شرایط پوستی آزمایش‌هایی را انجام دهد. اگر شانس ابتلا به سرطان پوست در مناطق دیگر بدن وجود داشته باشد، ممکنست آزمایش‌های دیگری نیز انجام شود.

معمولاً اولین گام این است که پزشک شما به مواردی ازجمله زمانی که ابتدا علامت بر روی پوست ظاهر می شود، تغییر اندازه یا ظاهر ضایعه و دردناک یا خارش دار بودن، یا خونریزی توجه نماید. همچنین ممکنست از شما درباره عوامل خطری که قبلاً در معرض آن­ها بوده­ اید و موجب سرطان پوست می­شوند (ازجمله آفتاب‌سوختگی و برنزه کردن پوست) و اینکه آیا شما یا کسی در خانواده‌تان سرطان پوست داشته است پرسیده شود.

در طول معاینه، پزشک اندازه، شکل، رنگ، بافت ناحیه موردنظر، خونریزی، خارش یا ترشح را بررسی می­کند. ممکنست بقیه جاهای بدن شما نیز برای خال­ها و سایر نقاطی که می‌تواند مربوط به سرطان پوست باشد بررسی شود.

ممکنست پزشک غدد لنفاوی مجاور را نیز ببیند که مجموعه‌ای از سلول­های سیستم ایمنی بدن در زیرپوست هستند. برخی از سرطان‌های پوست می‌توانند به گره‌های لنفاوی انتشار یابند. وقتی این اتفاق می‌افتد، ممکنست گره‌های لنفاوی بصورت توده‌هایی زیرپوست احساس شوند.

اگر پزشک عمومی شما را معاینه کند و مشکوک به سرطان پوست باشد ممکنست شما را به متخصص پوست (متخصص بیماری‌های پوستی) ارجاع دهد تا دقیق‌تر منطقه مشکوک را معاینه کند.

در کنار معاینه استاندارد، برخی متخصصین پوست برای مشاهده نقاط روی پوست با وضوح بیشتر از یک تکنیک به نام درماتوسکوپی (درماسکوپی، اپیلومینسانس میکروسکوپی [ELM] یا میکروسکوپ سطحی) استفاده می­کنند. دکتر از یک درماتوسکوپ استفاده می‌کند که دارای یک لنز ویژه بزرگنمایی و منبع نور است و نزدیک پوست نگه‌ داشته می­ شود. گاهی اوقات از یک‌ لایه نازک از الکل یا روغن نیز با این ابزار استفاده می‌شود. ممکنست پزشک از نقطه مورد نظر عکس دیجیتالی بگیرد.

هنگامیکه این تکنیک توسط متخصص پوست ماهر انجام می‌شود، می‌تواند دقت تشخیص سرطان‌ مراحل ابتدایی پوست را بهبود بخشد. همچنین اغلب به شما اطمینان می‌دهد که این نقطه پوست احتمالاً خوش‌خیم (غیر سرطانی) است و نیاز به نمونه­ برداری نیست.

 

نمونه ­برداری پوست در سرطان پوست SCC/BCC:

اگر پزشک فکر می‌کند منطقه مشکوک ممکنست سرطان پوست باشد، ناحیه یا بخشی از آن برداشته می‌شود و برای بررسی زیر میکروسکوپ به آزمایشگاه فرستاده می­ شود. این فرآیند نمونه­ برداری (بیوپسی) پوست نامیده می‌شود. اگر نمونه­ برداری تمام تومور را بردارد اغلب برای درمان سرطان‌های سلول بازل یا سنگفرشی پوستی کافی است و نیاز به درمان بیشتر نیست.

انواع مختلف نمونه­ برداری پوست وجود دارد. پزشک بر اساس نوع مشکوک سرطان پوستی که روی بدنتان است، اندازه آن و سایر عوامل نمونه ­برداری را انتخاب خواهد کرد. هر نمونه ­برداری احتمالاً حداقل یک زخم کوچک برجای خواهد گذاشت. روش‌های مختلف می‌توانند زخم‌های متفاوتی داشته باشند، بنابراین اگر این موضوع شما را نگران می­کند قبل از نمونه ­برداری، در مورد زخم‌های احتمالی از پزشک خود بپرسید.

نمونه ­برداری پوست با استفاده از بی‌حسی موضعی خفیف انجام می‌شود و با سوزن بسیار کوچک به داخل ناحیه تزریق می‌شود. احتمالاً در منطقه تزریق کمی احساس گزیدگی خواهید داشت اما در طول نمونه­ برداری نباید احساس درد داشته باشید.

 

  • نمونه­ برداری shave (مماسی) در سرطان پوست:

برای این نمونه­ برداری پزشک لایه‌های بالای پوست را با یک تیغ جراحی می­تراشد. سپس خونریزی محل نمونه­ برداری با استفاده از پماد یا ماده شیمیایی متوقف می­شود یا با استفاده از یک جریان الکتریکی کوچک زخم سوزانده می­شود.

 

  • نمونه ­برداری  Punchدر سرطان پوست:

برای یک نمونه­ برداری پانچ، پزشک از ابزاری استفاده می‌کند که به­ شکل کاتر کوچک گرد است و برای برداشت یک نمونه عمیق از پوست استفاده می­شود. دکتر ابزار نمونه ­برداری پانچ را تا زمانی که تمام لایه‌های پوست بریده شود روی پوست می چرخاند. سپس نمونه برداشته می‌شود و لبه‌های منطقه نمونه ­برداری اغلب بخیه زده می­شوند.

 

  • نمونه ­برداری­ Incisional و :در سرطان پوست Excisional

پزشک ممکنست برای بررسی توموری که ممکنست به لایه‌های عمیق‌تر پوست رشد کرده باشد از نمونه ­برداری Incisional یا excisional استفاده کند.

•incisional، تنها بخش کوچکی از تومور را برمی­دارد.
•excisional، کل تومور را برمی­دارد.

برای این نوع نمونه­ برداری­ها، برای برش ضخامت کامل پوست از یک چاقوی جراحی استفاده می‌شود. برای بررسی یک تراشه­ از پوست  برداشته می‌شود و لبه‌های زخم معمولاً بخیه می­ شوند.

 

  • آزمایش نمونه­ های پوستی در سرطان پوست:

تمام نمونه‌های نمونه ­برداری پوست به آزمایشگاه فرستاده می‌شوند تا توسط پاتولوژیست زیر میکروسکوپ بررسی شوند. اغلب نمونه‌ها برای یک متخصص پاتولوژی پوست (درماتوپاتولوژیست) که آموزش­های خاصی برای بررسی نمونه ­های پوستی دیده است فرستاده می­شوند.

 

نمونه­ برداری غدد لنفاوی در سرطان پوست:

گسترش سرطان سلول‌های بازل یا سنگفرشی پوست به خارج از پوست نادر است، اما اگر این اتفاق بیفتد، ابتدا به گره‌های لنفاوی مجاور گسترش می­یابد که مجموعه‌ای از سلول‌های ایمنی هستند. اگر پزشک احساس کند گره‌های لنفاوی زیرپوست در نزدیکی تومور بیش‌ازحد بزرگ و یا سفت هستند، ممکنست برای کشف اینکه آیا سرطان به آن‌ها گسترش‌یافته است یا خیر، نمونه­ برداری از گره های لنفاوی را تجویز کند.

 

  • نمونه­ برداری FNA در سرطان پوست:

برای نمونه­ برداری با سوزن ظریف (Fine needle aspiration) پزشک برای برداشتن قطعات بسیار کوچک از گره لنفاوی از یک سوزن نازک و توخالی استفاده می‌کند. این سوزن کوچک تر از سوزن مورد استفاده برای آزمایش خون است. گاهی اوقات  برای ناحیه نمونه ­برداری از بیهوشی موضعی استفاده می‌شود. این آزمایش بندرت باعث ناراحتی می­شود و زخمی بر جای نمی‌گذارد.

نمونه ­برداری­های FNA مانند برخی از دیگر از نمونه ­برداری ها تهاجمی نیستند، اما ممکنست همیشه نمونه کافی برای یافتن سلول‌های سرطانی فراهم نکنند.

 

  • نمونه­ برداری جراحی گره لنفاوی (excisional) در سرطان پوست:

اگر FNA سرطان را در یک گره لنفاوی پیدا نکند، اما پزشک همچنان معتقد است که سرطان به آنجا گسترش‌یافته است، ممکنست گره لنفاوی با عمل جراحی خارج شود و مورد بررسی قرار گیرد. اگر گره لنفاوی زیرپوست باشد، اغلب می‌ توان در مطب یا مرکز جراحی سرپایی با استفاده از بی‌حسی موضعی این نمونه­ برداری را انجام داد که این نمونه ­برداری زخم ایجاد خواهد کرد.

 
 

منبع: American Cancer Society 2108
مترجم: فاطمه عرفانی، کارشناس زبان انگلیسی
بازبینی: سید سعید کسایی، فوق تخصص مدیکال آنکولوژی و هماتولوژی

سرطان های اعضای بدن